Nadiya Volodymyrivna zibrala malynu ta pishla do khaty.
”Treba Oli skazaty, shchob banok prynesla i pomyla, varen’nya zvarymo na zymu,” – podumala Nadiya i pishla do khaty. Koly vona uviyshla do budynku, to pochula, shcho don’ka ta onuka svaryatsya. Nadiya pryslukhavshasya i zvmerla vid pochutogo.
-Os’ tak novyny, – podumala bidna zhinka.
Nadiya Volodymyrivna z kosykom uviyshla do khaty ta pochula, yak don’ka z onukoyu svaryatsya.
-Mamo, ty vzahali dumayesh? Ya vahrítna, u mene z Vitéyu bude dytyna, – kazala Natasha.
-YA rada za tebe, a ya shcho tobi zaboronyayu narodzhuvaty? Ty zamizhna, tse vasha sprava, – vidpovila Olga.
-Ne zabuvay, shcho ya odruzhená i meni vzhe dvadtsyat’ chotyry. A ty khot’ pam’yatyesh’, skil’ky tobi rokiv? Tobi onukiv nyankuvaty chas, a ne dytyn’ narodzhuvaty v p’yatdesyat rokiv.
-Meni, po-perše, ne p’yatdesyat, a sorok sim. Ta yá u svoєм rozumí, ya narodzhu tsю dytynu, khochesh ty tseho chy ni. Nadiya zvmerla vid pochutogo, sіла na lavku, shchob ne vpasti.
-Ty shcho tvorysh, donyu? Navishcho tobi shche dytyna? – Bachysh, navit’ babusya proty. A khto zh bat’ko? Hadaю, nash susid. Ne darmo ty do n’oho bihala, pomahala. Ty vedesh’ sebe, yak…, – ne domovyla don’ka.
Olya vse zhyttya prozhyla z matir’yu. Vyishla zamizh za Vasilya i pochnaly zhyty z matir’yu. Zhyly drużno, stosunky u Nadiyi iz ziatem buly dobri, stavylysya odne do odnoho z povahoyu. Vasyl’ mav zoloti ruki, robota v n’oho zavzhdy bula. Bulo v nikh troye dytey, vykhovaly, vsikh vlashtuvaly, a try roky tomu Vasyl’а ne stalo. Ot i z togo chasu Olga pochnala bihaty do samotn’oho susida z hospodarstvom dopomahaty.
Nezvazhayuchy, Nadiya y ranshe sumniyvalasya, shcho ziat’ bat’ko vsikh trokh, molodshyy syn duzhe vzhe buv skhozhyy na susida.
-Vse, tema zakryta, podobayetsya tobi tse chy ni, ale v tebe bude shche odyn brat, – skazala Olga.
Mynulo dvadtsyat’ p’yt’ rokiv.
-Ol’, a koly Slava pryide? Chy dochekayusya ya yoho? – spytala Nadiya Volodymyrivna.
-Docekayeshsya, zavtra vin z druzhynoyu pryide. Tvoyikh pyrizhkiv prosiv, yak zavzhdy.
Olya, nezvazhayuchy na svoї sem’desyat’ dva, bula mitsnoyu zhinkoyu, a Nadiyi zavtra vypovnyvalosya dev’yat’desyat’ pyat’.
Pyrizhkі vyzhy buly gotovi, prolunav shum mashyny. Slava, vysokyy, harnyy, duzhe vzhe buv skhozhyy na bat’ka. Vin dopomih druzhyni vyjty z mashyny, yoho druzhyna bula vahrítna.
Pobachyvshy yikh, usі zradily, os’oblyvo Nadiya.
-U Irky dochka druhoho narodzhuyet, kym vin dovodytsya – to vashomu malyuku? – zapytala Nadiya.
-Oy, ne vazhlyvo, babus’, aby vsi zdorovi buly.
Nastupnoho dnya vidznachaly babusin den’ narodzhennya. Vsi buly shchaslyvi, a khto komu kym dovodytsya – navit’ ne rozbyralysya.
