Yulya z ranneho viku vydilyalasya dobrotoyu. Osoblyvo yaskravo tse vyrazyalosya u vidnoshenni do bezprytul’nykh tvaryn. Pidhodovuvala tykh ta hrała z nymy. Podoroslishavshy, vona zalyshalasyya vse tiyeu zh dobroyu dusheyu. Yakos’, po dorozhi na robotu, vona pishla vykynuty smittia. U smittyevykh bakakh kopavsya bomzh. Pomityvshi Yulyu, toy videyshov, i zrobyv vyhlyad, shcho lyshe prokhodyv povz.
Divchyna pomityla, shcho toy ne alkah, a lyshe holodnyy i zabutyy. Yulya pіdіyshla do n’ogo. — Viz’mіt’, kupіt’ їzhu, — vona prosyahla yomu rroshey. Bomzh dyvyvsya na neyu, a v ochakh bуl’. — Do shostoyi hodyny chekajte mene na tyi lavtsi. Mozhlyvo, meni vdat’sya vam dopomogty. Skazala Yulya ta pishla na robotu. Bomzh chekav na neyi. Koly vona pіdіyshla, toy prosyah їy troyandu.
— Ne vykryadena, ne zіrvana. Pіdrobiv na rozvantazhenni ta kupiv. — skazav bomzh. Yulya zaprosyla togo do sebe dodomu. Tam vona napryamyla Ihorya (tak zvaly bomzha) u vannu, a sama pobigla do mahazynu. Kupyla bilyznu ta sportyvnyy odyag. Zhodom Ihor rozpoviv svoyu istoriyu. Mynuloho roku yoho bat’ko viz na svoїy mashyni nevistku ta onuchku do zubnoho, koly v nykh vri zavsya samoskyd.
U zhyvykh nikhto ne zalyshyvsya. Pislja nokhoronu Ihor pochatyv nity po-chornomu. I niyak ne mih zupynytysya. Porych ne bulo nikogo, khto dopomih by tomu vyjty «z piku».
Maty pomerla dvu roky tomu, a druzhyna vyrosla u dytybdynku. Druzi yakos’ vidіshly ubik, zate z’yavylysya kompaniya alkahiv. Nu i vreshti-resht on opynyvsya bez zhyttya ta bez dokumentiv. Zrozumivshy, shcho stavy bомzhem, Ihor osoblyvo ne zasmutyvsya.
Yomu ne bulo za shcho i ne za kogo bulo borotysya. Bulo lyshe bazhannya pomeryty, shchob povernutysya do lona sim’yi. Proty dumka pro samohubstvo nenavystna yomu. Zate liz u vsiaki rozbіrky ta biyky, ale hynuty ne vdalosya… Ale Yulya prosyahnyvshy yomu 500 rub. i zaprosyvshy do sebe probudyla u n’omu nadiyu. I Ihor rozpochav borot’bu za sebe. Za svoyi dokumenty ta prava… Za pіvroky vony odruzhylysya.
